لحظه جادویی قصه ي ما// گفتن دوستت دارم بود با نگام //جلوی چشم منی هر جا می رم // بدونی خاطرتو خیلی می خوام// پشت این پنجره های نقره ای// شب مهتابی چشمای منه// رد شو از وسعت تنهایی من // دل واسه دیدن تو پر می زنه// واسه با وجود تو یکی شدن// دل بی طاقت من منتظره خلوت شب// منو به هم بریز و // نذار این لحظه ها بی تو بگذره// واسه با وجود تو یکی شدن// نفسام ثانیه ها رو می شمره// اسم تو مثل یه احساسه برام /// وقت اوج گرفتن دل منه

داني که از ميوه ها سيب نکوست.............نيمي رخ عاشق است ونيمي رخ دوست.........من درعجبم که هردودريک پوسته.......سرخي رخ عاشق است وزردي رخ دوست

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق تقصیر چشمای تو بود وگرنه ما کجا و عشق سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت بس که یه عمر ازگار کاری به کار کس نداشت تا اینکه پیدا شدی و گفتی ازاین چشمای خیس تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس عشقم رو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن

                         

میدانم روزی مرا به دست خاطره ها خواهی سپرد،اما همیشه در خاطرم خواهی ماند،میدانم روزی میرسد که دیگر دوستم نخواهی داشت اما همیشه دوستت خواهم داشت،میدانم روزی فراموشم خواهی کرد اما هیچوقت فراموشت نخواهم کرد

      عميق ترين درد زندگي مردن نيست

                         بلکه نداشتن کسي است

   که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند

                    وتو از او رسم محبت بياموزي.

بگذار باران شوق بر زندگیت ببارد ؛ تا روحت را صفا دهد گلهای عشق در دلت جوانه زند ؛ تا آنها را به دیگران هدیه کنی خاطراتت قشنگ باشند ؛ تا همواره به یادشان بیاوری لبخند بر لبانت نقش بندد ؛ تا شادی را بیفشانی و بهاری بیاید تا بدانی ؛ باز هم فرصت بودن هست

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستو های شاد

نرم نرمک می رسد اینک بهار

خوش بحال روزگار

تو ای آهوی من کجا میگریزی

چه کردم که بی اعتنا میگریزی
خدا خواست پیوند عشق تو با من
زمن،یا ز کار خدا میگریزی
چرا گرم خواندی  چرا سرد راندی؟
چرا لطف کردی چرا میگریزی ؟
نداری چو تاب وفا،رو بپوشی
ندانی چو قدر مرا میگریزی
نگویم دگر از محبت نگویم
چو طفل مریض از دوا ،میگریزی
به بیگانه بودن عزیزم گرفتی
چو اشنا شدم، میگریزی
بمن همچنان با قضا ،می ستیزی
زمن همچنان کز بلا، میگریزی
چو با خنده گویم برو، دل ربایی
چو با گریه گویم بیا میگریزی
ز دست من آنگونه، کز دست کودک
چو پروانه ای بی صدا ،میگریزی
بمن عشق درد وبلا پسندد میگریزی

زمن بهر چه،ای بلا میگریزی

زچشم من ای بقربان چشمت
چنان قطره ی اشکها ،میگریزی
فدای گریز و ستیز تو گردم
که چون کبک،شیرین ادا میگریزی

براي كوچ شب هنگام وحشت ، كمك كن با تن هم ، پل بسازيم

براي اوج شكوهمندانه عشق ، كمك كن ، آسماني از دل بسازيم

براي حسرت و حرمان غصه ، كمك كن با نواي ني ، دل بسازيم

بزار قسمت كنيم تنهايي مون رو ميون سفره شب تو با من

بزار بين من و تو دستاي ما ، پلي باشه واسه به هم رسيدن

تو رو ميشناسم اي شبگرد عاشق ، تو با اسم شب من آشنايي

از اندوه تو و چشم تو پيداست كه از ايل و تبار عاشقايي

تو رو ميشناسم اي آرام آبي ، تو با لحن صدايم ، آشنايي

از نجواي تو و دستاي تو پيداست كه از نوادگان آريايي

تو رو ميشناسم اي سر در گريبون ، غريبگي نكن با هق هق من

تن شكستتو بسپار به دست نوازشهاي دست عاشق من

تو رو ميشناسم اي آرام ساكت ، غريبگي نكن با حرف دل من

دل شكستتو بسپار به دست نواهاي گرم و عاشقانه من

به دنبال كدوم حرف و كلامي ؟ سكوتت ، گفتن تمام حرفهاست

تو رو از نجواهاي قلبت شناختم ، تو سكوتت ، فرياد عاشقهاي دنياست

کاش آن روز در آن عصر خزان ، تو به من می گفتی که چرا سبزی نگاه نگرانم ، اینقدر بارانی است

کاش آن روز در آن تابش نور ، با چراغی از عشق ، میگفتم که چرا خواب دلم سنگین است

کاش آن روز به جای شکوه از تو و آن همه ناز ، با خودم میگفتم :

" او ، چرا نیلی دریای دلش ، اینقدر طوفانی است !!! "

کاش به جای گفتن از فرداها ، ترس و بیم فردا ، به من از سردی دیروز دلت می گفتی

کاش ، آن روز در آن صفحه نور ، به جای تندی از برای اشعارم ، از سپیدی صدف خاطره ها ، می گفتی!

براي روزهايي مي نويسم كه براي ديدنت ، همه تن چشم شده بودم ...

براي لحظه هايي كه تو بودي و من نمي ديدمت

براي روزهاي خاكستري تنهايي

براي عطش رسيدن به بامداد آرامش

و براي خودم مي نويسم كه تو را گم كرده بودم :

در هياهوي گنگ پيرامونم

در مستي شراب ارغواني

در ژستهاي خداگونه اساتيد عارف مسلك پيرامونم

در جلسات سخنوري از عدالت و تناسخ و يكتاپرستي

من براي خودم مي نويسم كه تو را در همين نزديكي ها ديدم ...

در آبي دريا ، زلال شبنم ، لطافت كودك همسايه و پرواز يك قاصدك

اهوراي مهربان من ، من تو را گم كرده بودم

و اينك ، اينجا از نشستن بر آرامش دستانت ، سرمست و آبي ام ... آبي تر از دريا

توسط نسیم ایرانی، مرسی عزیز ولی کاش ادرس وبتو میدادی منم وبتو میدیدم