براي كوچ شب هنگام وحشت ، كمك كن با تن هم ، پل بسازيم

براي اوج شكوهمندانه عشق ، كمك كن ، آسماني از دل بسازيم

براي حسرت و حرمان غصه ، كمك كن با نواي ني ، دل بسازيم

بزار قسمت كنيم تنهايي مون رو ميون سفره شب تو با من

بزار بين من و تو دستاي ما ، پلي باشه واسه به هم رسيدن

تو رو ميشناسم اي شبگرد عاشق ، تو با اسم شب من آشنايي

از اندوه تو و چشم تو پيداست كه از ايل و تبار عاشقايي

تو رو ميشناسم اي آرام آبي ، تو با لحن صدايم ، آشنايي

از نجواي تو و دستاي تو پيداست كه از نوادگان آريايي

تو رو ميشناسم اي سر در گريبون ، غريبگي نكن با هق هق من

تن شكستتو بسپار به دست نوازشهاي دست عاشق من

تو رو ميشناسم اي آرام ساكت ، غريبگي نكن با حرف دل من

دل شكستتو بسپار به دست نواهاي گرم و عاشقانه من

به دنبال كدوم حرف و كلامي ؟ سكوتت ، گفتن تمام حرفهاست

تو رو از نجواهاي قلبت شناختم ، تو سكوتت ، فرياد عاشقهاي دنياست

کاش آن روز در آن عصر خزان ، تو به من می گفتی که چرا سبزی نگاه نگرانم ، اینقدر بارانی است

کاش آن روز در آن تابش نور ، با چراغی از عشق ، میگفتم که چرا خواب دلم سنگین است

کاش آن روز به جای شکوه از تو و آن همه ناز ، با خودم میگفتم :

" او ، چرا نیلی دریای دلش ، اینقدر طوفانی است !!! "

کاش به جای گفتن از فرداها ، ترس و بیم فردا ، به من از سردی دیروز دلت می گفتی

کاش ، آن روز در آن صفحه نور ، به جای تندی از برای اشعارم ، از سپیدی صدف خاطره ها ، می گفتی!

براي روزهايي مي نويسم كه براي ديدنت ، همه تن چشم شده بودم ...

براي لحظه هايي كه تو بودي و من نمي ديدمت

براي روزهاي خاكستري تنهايي

براي عطش رسيدن به بامداد آرامش

و براي خودم مي نويسم كه تو را گم كرده بودم :

در هياهوي گنگ پيرامونم

در مستي شراب ارغواني

در ژستهاي خداگونه اساتيد عارف مسلك پيرامونم

در جلسات سخنوري از عدالت و تناسخ و يكتاپرستي

من براي خودم مي نويسم كه تو را در همين نزديكي ها ديدم ...

در آبي دريا ، زلال شبنم ، لطافت كودك همسايه و پرواز يك قاصدك

اهوراي مهربان من ، من تو را گم كرده بودم

و اينك ، اينجا از نشستن بر آرامش دستانت ، سرمست و آبي ام ... آبي تر از دريا

توسط نسیم ایرانی، مرسی عزیز ولی کاش ادرس وبتو میدادی منم وبتو میدیدم