پرنده عشق

پرنده عشق

شبی پرسیدمش با بی قراری به غیر از من کسی دوست میداری زچشمش اشکشد از شرم جاری میان گریه هایش گفت اری

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت11:2 قبل از ظهرتوسط نسیم |

بشنو يه حرف تازه از زبون قلبم
كه مي خواد بگه من از اين زمونه خستم
آره فقط اين كاغذ مي دونه حرفم
آره مي دونه هيچ نايي نمونده برمن
هر كي اومد دو سه روزي شد الهه قلبم
اونم رفت و گوش نداد به ناله ي حسرت
حالا چي بگم كه قربانيه خنجر عشق منم
پس بايد تو اين سكوت صد دفه بشكنم
يه كاغذ پاره شده مرحم دردم
داره باورم ميشه كه از همه طردم
خب بايد بميرم اينجا من اگه مردم
هر چند بشري آخ نمي گه از غم مرگم
اگه تيغ تا الان گلومو نبريده از خواست پدر و مادرو خدا ، از اميد فرداست
كه صد راهم ميشه براي كوچ وقتي رفاقت اينجا شده يك سراب پوچ
من با تموم وجود وايستادم پاي حرفم
ولي چه كنم حتي ندارم ناي رفتن
من مي دونم تو هم بدون سست دنيا
لعنت به اين مرام و تف به دنيا
روحم پيره ولي جسمم نشده پير
خدايا من بريدم جونه منو بگير
تاكي بسوزم و بسازم با دردم هر شب
تا كي ذكر تنهايي باشه هر دم هردم
رفيقام دورم ولي با چشماي حسود
عشقم ، گلم رفت چون عاشقم نبود
فقط يه تيكه كاغذ هميشه با من بود
همدم دل و رفيقه سازم بود
من كه چيزي نگفتم چرا منو شكستن
چرا رو من به قلبشون راهو مي بستن
ولي حالا ديگه دلم طاقت نداره
وقتي فقط من موندمو يه كاغذ پاره

+نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت3:23 قبل از ظهرتوسط نسیم | |

گفتمش بی تو چی باید کردن عکس رخساره ی ماهش را داد

گفتمش مونس شبهایم کو تاری از زلف سیاهش را داد

وقت رفتن همه را میبوسید به من از دور نگاهش را داد

یادگاری به همه داد و به من انتظار سر راهش را داد

+نوشته شده در شنبه بیست و چهارم مرداد 1388ساعت11:28 بعد از ظهرتوسط نسیم | |

مرگ سهم ماست می دانم قسمت چشمهای بارانی گریه بی صداست می دانم مادرم با نگاه خود می گفت زندگی اشتباست می دانم یک نفر بهانه می گیرد در دلش جای پاست می دانم یک نفر بی گناه می میرد آه او آشناست می دانم

این چه امد نی است که بعد از تولد باید انتظا ر مرگ را کشید. نفرین بر این زندگی

+نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت8:37 قبل از ظهرتوسط نسیم | |

مطلب نه چندان خوب

شايد يه کسي شبها براي اينکه خوابتو ببينه به خدا التماس ميکنه!! شايد يه کسي به محض ديدن تو دستش يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه!! مطمِئن باش يکي شبها بخاطر تو تو دريايي از اشک ميخوابه!! ولي تو اونو نميبيني؟؟ شايدم هيچ وقت نبيني

نرسيديم به هم بازی يک تقديريم عاقبت در هوس ديدن هم ميميريم عشقمان مخرج صفريست که تعريف نشد آه و افسوس که يک واژه بی تدبيريم بعد از آن حادثه هايی که جدامان کردند آنچنان شد که دگر از همه عالم سيريم اشک ميريختيم و دل که نميکنديم آه چه کنيم هر دو از اين واقعه دلگيريم وقتی از فاصله ها گفت دلم خنديديم فکر کرديم بهاريم که بی تغييريم باز هم نام ترا در دل خود حک کردم و محال است از اين ايده خود برخيزم باز سايه بالای سرم باش عزيزم مايه برکت چشمان ترم باش عزيزم